W projekcie tym ujęła mnie prostota i elegancja architektruy i ta cudna drewniana fasada. Prawie wszystkie pomieszczenia mają panoramiczne okna od strony jeziora i wyjście na balkon. Poprzez przesunięcie pierwszego piętra w prawą stronę otrzymano zadaszony taras na parterze. Dom zbudowany został według nowoczesnego i coraz bardziej popularnego standardu Minergie z wykorzystaniem energii ziemi i aktywną wentylacją.

We wnętrzu dominuje biel połączona z drewnem i różnymi odcieniami brązu. W salonie warty uwagi jest kominek wkomponowany w ścianę. Mnie bardzo podoba się lampa Twiggy od Foscarini.

Kuchnia utrzymana w sterylnej bieli z dużym drewnianym stołem, krzesłami Plastic Chair DSW projektu Charles & Ray Eames od Vitry i efektownymi lampami Caboche projektu Patricii Urquiola i Eliany Gerotto również od Foscarini.

Photo credit: Bruno Helbling (via architonic)

Podstawą pomysłu na projekt tego obiektu był prosty budynek o spadzistym dachu, czyli coś co w europejskim kręgu kulturowym stanowi archetyp domu. Symboliczny “dom” jest również nawiązaniem do tego, co znajdować ma się wewnątrz, czyli kolekcja mebli domowych.

Innowacyjność tego projektu polegała na połączeniu dwunastu pojedynczych budynków w całość, poprzez pozornie chaotyczne spiętrzenie ich na sobie, niczym rozrzucone bierki do gry. Pięć części znajduje się na ziemi, natomiast siedem budynków ponakładanych na siebie tworzy łącznie pięć pięter o całkowitej wysokości 15 metrów.

Chaotyczny kształt budowli stonowany został przez ciemny antracytowy kolor fasady oraz oszczędność okien na zewnętrznych bocznych ścianach. Przeszklone, ale za to w całości, zostały prawie wyłącznie ściany na obu końcach “domków”. Kompleks ponakładanych i powtapianych w siebie konstrukcji tworzy niezwykle złożoną strukturę nie tylko na zewnątrz, ale również wewnątrz budynku. Przecinające się pomieszczenia oraz pomysłowe połączenia między nimi, okna wychodzące na różne strony świata i ogromna przestrzeń sprawiają, że wnętrze wydaje się być niezwykle dynamicznie i zaskakujące. Mam nadzieję, że wkrótce będę mogła osobiście podziwiać ten majstersztyk architektury.

Więcej na temat VitraHaus można przeczytać tu oraz tu.

Photo credit: Vitra

Dosyć surowa i prosta na zewnątrz, wyglądająca wręcz na zabudowania gospodarcze – taka jest właśnie tradycyjna architektura północnej części Szwecji. Wnętrze natomiast jest jasne, nowoczesne, oszczędne we wszelkie ozdoby i dekoracje, ale przytulne i funkcjonalne.

Na ścianach i suficie pozostawiono częściowo surową sklejkę, która swoim naturalnym wzorem drewna daje całkiem interesujący efekt. Do tego podłoga z naturalnego drewna nadaje wnętrzu ciepła. Kuchnię wyposażono w grafitowe nowoczesne meble oraz rozjaśniające całość biały stół, krzesła DAR projektu Charles & Ray Eames firmy Vitra oraz lampy w kształcie kul.

Z drugiej strony domu wbudowane zostały duże panoramiczne okna, które oprócz tego, że wpuszczają do pomieszczenia mnóstwo światła, to również pozwalają podziwiać zimowy krajobraz z ciepłego domowego zacisza.

Uwielbiam ten mięciutki, cieplutki kożuszek oraz sofy – połączenie drewna z naturalnymi tkaninami.

Przy wyborze materiałów do budowy i wyposażenia domu kierowano się myślą ekologiczną i modnym w ostatnim czasie pojęciem trwałości (sustainability). W tę koncepcję świetnie wpisuje się również stojąca w rogu lampa z filcowym kloszem Felt Shade brytyjskiej fimry Tom Dixon.

Domki dostępne są w dwóch wielkościach 85m2 oraz 100m2 i sprzedawane jako prefabrykaty, drewniana konstrukcja oraz elementy ścian i dachu.

Photo credit: PS Arkitektur AB

Projekt umiejscowiony został na dosyć stromym zboczu. Wejście do domu, jak również sypialnia znajdują się na pierwszym piętrze, natomiast salon i kuchnia na parterze. Kuchnia została ustyuowana tak, aby gotując można było spoglądać na morze, a zastosowanie na podłogach takiego samego kamienia naturalnego w środku jak i na zewnątrz podkreśliło jeszcze spójność krajobrazu z wnętrzem.

Teren na zewnątrz budynku ze względu na swą pochyłość podzielony został kilka poziomów, dzięki czemu można było uzyskać więcej prywatności na terenie przy basenie.
Zgodnie z tamtejszą tradycją w architekturze budynek utrzymany w białej kolorystyce w połączeniu z naturalnymi elementami drewniaynmi tworzy bardzo elegancką kompozcyję.

W dosyć ascetycznie urządzonym wnętrzu oprócz bieli dominują naturalne szarości i beże.

Ściana w kolorze błota oraz sofa pokryta naturalnym lnem świetnie komponują się z białymi fotelami Barcelona firmy Knoll, projektu Ludwiga Mies van der Rohe z 1929 roku oraz białym stołem i krzesłami Vitra projektu Charles & Ray Eames z 1950 roku.

Moim ulubionym obiektem w tym domu jest lampa stojąca z prawej strony Trípode G5 hiszpańskiej frimy Santa & Cole.

Photo credit: MODO Architecture & Design (via Contemporist)

W podziemnej części domu znajduje się miejsce do pracy, pomieszczenie do fitnessu, basen, sauna i pokój muzyczny doświetlone przez atrium porośnięte zielenią. To wszystko tworzy bazę domu, która pokrywa prawie całą powierzchnię działki. Podziemne atrium podkreślają ciągłość konaktu między przestrzenią wewnątrz i na zewnątrz. Pokoje i basen przedzielone są szklanymi ścianami, które umożliwiają dopływ naturalnego światła do pomieszczeń.

Tarasy na parterze i pierwszym piętrze są takiej samej wielkości jak pomieszczenia, z którymi są połączone, czym optycznie powiększają powierzchnie wnętrz.

Ja osobiście uwielbiam drewno na tarasach i jeśli kiedyś będę miała własny dom, to na pewno taras z taką właśnie podłogą.

Beton, kubistyczny kształt, proste nieskomplikowane linie powodują, że budynek na pierwszy rzut oka sprawia dosyć surowe wrażenie. Jednak spora ilość zieleni wokół domu oraz duże drewniane powierzchnie na tarasach przełamują ten zimny widok. Do tego fantastyczne wielkie okna i dosyć minimalistyczne, aczkolwiek ciepłe wnętrze, równoważą tę surowość architektury. Jestem wielką fanką takiego typu architektury i życzyłabym sobie, aby również w Polsce pojawiało się więcej takich budynków, w miejsce przesłodzonych à la dworków.

Photo credit: bevk perović arhitekti (via Dezeen)

Ten 265-metrowy drapacz chmur o powierzchni 191000 m2 liczy 82 piętra i ma znajdować się w nim hotel, apartementy do wynajęcia, mieszkania własnościowe, jak również biura, parkingi i inne powierzchnie użytkowe. Na dachu budynku ma powstać zielony taras, na którym zaplanowano odkryty basen, bieżnię do biegania, miejsce na palenisko oraz taras do uprawiania jogi.

Fale na powierzchni wieżowca nawiązują do otoczenia, czyli sąsiedztwa z Jeziorem Michigan tworząc jednocześnie asymetryczne tarasy. Tak jak fale na jeziorze, tak i powierzchnia każdego piętra z balkonami tworzy inną formę. To sprawia, że konstrukcja budynku jest niezwykle skomplikowana i każdy taras ma inny kształt i wielkość.

Photo credit: Steve Hall at Hedrich Blessing (via Contemporist)

Aqua Tower in Chicago

The ambitious project Aqua Tower from Studio Gang Architects was recently completed in Chicago. It has a rather bold character compared to nearby skyscrapers. This character is based on its organic design which refers to water waves. It is centrally located between Lake Michigan and Chicago River.

The 265 meter high building has 191,000 square meter and counts 82 floors with a mixed use – a hotel, apartments, condominiums, parking and offices. On the building’s roof has been implemented a green terrace with swimming pool, fire pits, a running track and a yoga terrace.

The wave design is expressed by asymmetric terraces. Each floor comes in another form with every terrace being of different size, which made the whole construction quite complex. [please scroll up for images]